:: Janita op stap!! ::

:: 12/28/2003 ::

G'day allemaal!

Heb een leuke kerst gehad.
Overdag op het strand gelegen. Het was nog warmer dan we hadden verwacht. Ik had eigenwijs mijn buik niet ingesmeerd omdat die nog kleur moest krijgen en die is dus behoorlijk verbrand.

We hebben tot een uur of 18.00 op het strand gelegen en zijn toen naar het hostel gegaan waar die vriendin van Mirjam was. Het was de bedoeling dat we pancakes zouden gaan eten, maar die anderen hadden allemaal geen honger. Toen zijn we maar aan de wijn begonnen.

Zoals je kan raden ging dat helemaal fout. Nadat mijn ene broekspijp zeiknat was, doordat Mirjam niet meer zo goed kon schenken en maar besloot om een heel glas over mijn broek te gooien (wel per ongeluk), gingen we naar buiten om een leuke kroeg of discotheek te vinden.

Onderweg nog even flink op mijn bek gegaan. Gevolg: een blauwe knie en een schaafwond op mijn elleboog. Natuurlijk tot grote hilariteit van alle anderen. Ze hebben zelfs nog even snel een foto gemaakt toe ik languit op de grond lag. We kwamen tot de conclusie dat het toch wel erg verstandig was om nog maar even wat te eten, aangezien het pas 21.00 uur was en ik als bijna niet meer kon lopen. Mijn kerstdiner bestond dus uit een liter wijn een sandwich en een twix die Mirjam en ik beiden samen gedeeld hebben.

Daarna zijn we in een R&B tent beland waar we de eerste paar uur bijna het enige publiek waren. Maar we hebben het wel erg naar ons zin gehad. Om een uur of twee weer naar huis gegaan en "spookgeslapen".
Dat houdt in dat we niet in ons eigen bed hebben geslapen, maar illegaal in een ander hostel. Die meiden waarmee we ook uitgingen, hadden plaatjes vrij op hun kamer en hadden dekens geregeld. En s'ochtends nog even een gratis ontbijtje meegegeten. Nou, zijn wij echte backpackers of niet?

Tweede kerstdag ontbeten bij de Mac en toen de rest van de dag op bed gelegen. Alleen maar lezen en slapen. In die twee maanden dat ik hier nu ben heb ik dat geen een keer gedaan. En thuis doe ik dat regelmatig, dus ik had er echt even behoefte aan.

Gisteren zijn we naar de film gegaan. Return of the King. En ik vond hem helemaal geweldig! Wel erg lang einde, had iets korter gemogen.

Mirjam maakte nog een geweldige blunder. Er stond daar een jongen te werken waarvan ik vorige keer dat ik daar was al had gezien dat hij niet helemaal 100% was. Ineens begint hij heel nerveus en spastisch kaartjes af te scheuren.
Het leek er dus op alsof hij voor de gein raar stond te doen omdat er zulke lange rijen waren en hij al die kaartjes moest scheuren. En wat zegt Mirjam... "Are you going grazy?" En terwijl ze dat zegt beseft ze dat die jongen echt zo was, stond het schaamrood op haar kaken en heeft het mij een uur gekost voordat ik bijgekomen was.
Ik denk dat we binnenkort maar eens even een top 5 of zelfs een top 10 kunnen maken met blunders die wij maken, want we zeggen te vaak de verkeerde dingen op foute momenten.

Daarna hebben we nog lekker goedkoop aziatisch gegeten.
Je vraagt 1 bord (voor met z'n tweeen), daar betaal je 7 dollar (4 euro) voor en dan mag je zoveel opscheppen als je wilt. En het is dan onze sport om daar zoveel mogelijk op te gooien zonder dat er wat afvalt. Aangezien je maar 1 vork krijgt is het wel met je handen eten, maar het was heel erg lekker. Wel erg hoor, dat als backpacker zijnde die echte hollandse genen naar boven komen drijven.
Het zelfde met de tram. Je moet een kaartje kopen en die dan afstempelen anders krijg je 100 dollar boete. Wij hebben dus wel een kaartje op zak, maar stempelen het nooit af. Als ze dan binnenkomen kan je nog altijd snel dat kaartje afstempelen. In de 4 weken dat ik hier ben en bijna dagelijks met de tram gaat heb ik pas 4 keer gestempeld. Nou, hollandser kan toch niet. Nee hoor, heb niets met hollands te maken, maar gewoon het feit dat je hier niet onnodig geld wilt uitgeven, omdat je dan moet werken.

Waarschijnlijk morgen of zelfs vanavond gaan we weg om te gaan plukken. We zijn het hostel wel erg zat. We hebben het idee dat het of gerund wordt door de maffia of door ex-bajesklanten. Het personeel wat rondloopt is niet om aan te zien. Als je die s'nachts zou tegenkomen zou je rennen voor je leven. En van de week werden we verrot gescholden omdat er afwas van ons stond. We waren nog niet eens klaar met eten en we zijn verdorie de ENIGEN die na elke maaltijd onze spullen afwassen!
En de gasten zijn allemaal een beetje gestoord.
Vraagt een gozer: "are you girls from Holland?".
Wij:"Ja"
Hij:"Godverdomme"
En dat zijn nou het soort gesprekken wat je hier kan voeren. Dus het is zeker tijd om weg te gaan.

Ga weer stoppen. Het is nu een graad of 35 dus we "moeten" naar het strand. Zielig he?

Alvast een fijne jaarwisseling allemaal en iedereen bedankt voor de kerstkaartjes en kerstmailtjes!
:: janiet 01:55 [+] ::
...

Ja,dat ging goed.

Hallo allemaal,

Mijn plannen zijn weer eens drastisch verandert. Ik was van plan om de maand januari de oostkust te gaan verkennen, maar de financien laten dat niet helemaal toe. Ik ga deze maand dus maar hard werken, zodat ik dat dalijk bijna niet meer hoeft te doen.
Het plan is nu om in februari naar Nieuw Zeeland te gaan, in maart het midden en dan via het oosten weer terug naar Sydney. En vanuit daar vlieg ik weer naar huis.
Het westen sla ik dus maar even over. Dat kan ik altijd nog een keer doen, als ik nog een keer naar Australie op vakantie ga.

Onze plannen voor de kerst blijven ook per uur veranderen, maar zoals het er nu naar uit ziet, gaan we in de ochtend lekker ontbijten, s'middags naar het strand en s'avonds naar een vriendin van Mirjam, die dan jarig is.
Zij gaat met een paar andere meiden pancakes bakken in hun hostel en we zijn uitgenodigd om verjaardagstaart te komen eten.

We gaan nu maar even inkopen doen en gelukkig is het weer omgeslagen, dus we gaan daarna naar het strand, het St. Kilda Beach. Het is nu ongeveer 30 graden en morgen ook met kans op buien in de loop van de middag. Toch nog een zonnige kerst!

Eigenlijk was eerts het plan om de jaarwisseling in Melbourne te vieren, maar dat is ook weer veranderd. Omdat we gaan werken, hebben we eens rondgekeken wat we konden doen. We gaan nu naar een hostel op Mornington Peninsula, dat is een schiereiland onder Melbourne. Daar kunnen we maandag beginnen. In die regio heb je zo'n 100 wijngaarden en dat hostel bezorgt je werk op een van die wijngaarden. Dus dan zitten we daar met Oud en Nieuw. Dat is weer eens een hele nieuwe en hopelijk leuke ervaring.
Of het werk erg zwaar wordt zien we wel. Anders kunnen we altijd nog in die buurt naar iets anders zoeken. Het beste is om erg afgelegen te zitten, zodat je alleen maar geld verdient en bijna niets uitgeeft.

En de cheque voor het werken bij het cateringbedrijf is nu al onderweg. Het is nu 4 weken geleden dat ik er 1 dag heb gewerkt, dus dat is best vlot, toch.
Ik had ook maar 10 keer gebeld of het onderweg was...

Op het moment zit ik in een heel relaxed hostel in St Klida, ongeveer 10 minuten van het strand. We slapen op een 8 persoonskamer, maar er zijn er maar 4, dus lekker rustig.
Het enige nadeel is, is dat er s'avonds constant wordt geblowed. In die twee maanden dat ik hier ben heb ik meer mensen wiet zien roken dan heel mijn leven in Rotterdam.

Ik ga nu stoppen, want het strand roept me...

Fijne kerst!

:: janiet 02:47 [+] ::
...

Heel even kijken hoe het werkt, want het bijwerken van mijn site is verandert. Dus even testen.
:: janiet 02:45 [+] ::
...

Hallo, ben ik weer!

Ik heb echt een hele grappige week gehad.
Ik zal per dag vertellen wat er gebeurd is.

Dag 1
Maandag zijn we om 16.30 uur op de bus gestapt en kwamen om 19.30 uur aan in Welshpool. Een klein stadje ten zuiden van Melbourne. We werden opgehaald door Peter, de vriend van Lee. Hij bracht ons naar haar huis.
Mirjam en ik hadden onderweg al grapjes gemaakt over hoe groot het huis was. Want Lee had gezegd dat we hoofdzakelijk ramen moesten zemen omdat ze gasten kreeg. Wij hadden zoiets van, hoe groot moet dat huis wel niet wezen dat we 10 dagen voor kerst al moeten beginnen...
Nou, heel groot. We kwamen aan en het bleek een "retreatcentre" te zijn, waar mensen tot rust kunnen komen en kunnen mediteren en dergelijke.

Er was dus het huis, heel erg groot, met een woonkamer waar mijn huisje twee keer in past. Dan had je nog een megakeuken, een tv-kamer, twee toiletten, een slaapkamer, een werkruimte waar ze schildert en aan haar slaapkamer had ze nog een badkamer. Dit was dus alleen nog maar haar gedeelte.
Dan had je een pad met heel veel tuin aan de zijkanten en kwam je uit op 4 gebouwtjes, met ieder 4 slaapkamers en 2 badkamers. En het ergste van alles: heel veel ramen!

Die avond maakten we dus kennis met haar. Een heel appart tiepje. Ze is kunstenares, ze schildert, bewerkt glas, maakt dingen met wol en is nog van plan om ooit te gaan beeldhouwen. Daarnaast geeft ze les in mediteren. Ze kan mensen genezen die erg ziek zijn, zegt zichzelf te hebben genezen van borstkanker ( is niet naar de dokter geweest voor een diagnose, dus we hoefden het niet te geloven), heeft een boek geschreven en heeft nummerologie gestudeerd en leert dat ook aan anderen.
Dat laatste was wel grappig, want ze kon aan de hand van je naam en je geboortedatum heel veel over mijn karakter vertellen. En dingen vertellen die ik nog niet ontdekt hebt aan mezelf. Ik ben namelijk een idealist en zou misschien wel eens een nieuwe Ghandi kunnen worden. En ik ben erg geintresseerd in archeologie, dus ik ga mijn baantje bij Albert Heijn opzeggen en maar eens in wat tuinen gaan graven. Een hele bijzondere vrouw, ja...
Ze was heel lief, maar luisterde het liefst alleen naar zichzelf en zei wel drie keer per dag hoe goed ze wel niet was.
Die avond voor het eerst weer eens een "echte" maaltijd op met vlees, aardappels en groente. En nog een toetje na ook. Na het eten vertelde ze dat we de volgende avond bezoek zouden krijgen van haar klasje en twee vrouwen die wat kwamen demonstreren. We dachten: "Whatever, we zien morgen wel". Nou, dat was echt lachen, ik vertel daar zo over verder.

s'Avonds lekker slapen in een EIGEN kamer. Met schuifdeuren en je keek uit op een heel groen heuvellandschap. Het deed me erg aan Luxemburg denken, maar dan hogere heuvels.
Een paar meter voor onze deuren lagen drie huisdieren. Een gepensioneerd paard, die blind was aan een oog en nogal last had van gasvorming, terwijl hij met zijn achterkant naar je toe stond en twee elpeckers. Ik weet niet hoe ze in het Nederlands heten, maar ze lijken heel erg op lama's. Voor de rest liepen er koeien, ganzen en vier honden in de rondte.
Omdat ik dus niet gewend was aan de stilte kon ik de eerste nacht maar moeilijk in slaap komen, maar daar heb ik de rest van de week geen last van gehad.

Dag 2
We moesten dus de ramen zemen. Ik had effe geteld... Ieder die dag 32 ramen gezeemd. Je moet 5 uurtjes op een dag werken en Lee zorgt dan voor het eten. Tijdens de lunch een fantastische sandwich en daar tussendoor dronken we nog een bakje koffie met een koekje. We zijn zeker niets tekort gekomen en ben denk ik zeker wel een kilootje of twee aangekomen.

Die avond kwamen de dames langs voor het demonstratie-avondje. Het ging over verzorgingsproducten die 100% organisch(onbespoten) waren.
De eerste avond had ik trouwens nog een blunder gemaakt. Ik zei tegen Lee dat het mij niet uitmaakt of iets bespoten is of niet. Blijk het hele woof gebeuren te draaien om het werken op een ORGANISCHE boerderij. Dat is dus een van die O's. Wist ik veel. We hadden dat boek van iemand in het hostel geleend en wat adressen overgeschreven, want eigenlijk moet je lid worden voor 50 euro.

Mirjam en ik wisten niet of ze nou op ons rekenden. Maar toen we stonden te afwassen begonnen ze te roepen dat we op moesten schieten omdat ze zaten te wachten. Oke... Stel je even voor. Normaal zit je thuis nooit op zo'n party en dan zit je daar met een gezichtsmasker op tussen 6 Australische dames en zij doen gewoon of je een van hen bent. Ik moest van binnen zo lachen, dit had ik dus nooit voor kunnen stellen. Helemaal geweldig. We hebben natuurlijk niets gekocht, want we zijn backpackers en hebben geen tijd en geld voor lichamelijke verzorging.
s'Avonds nog een knuffel van Lee gehad want dat deed ze met alle Woofers omdat we onze moeder niet in de buurt hebben om te knuffelen. Wel heel lief.

Dag 3
Woensdag de rest van de ramen gezeemd. Nog een stuk of 30 per persoon. Die dag eigenlijk niets bijzonders meegemaakt.

Dag 4
We moesten de tuin wieden. En als ik ergens wel een hekel aan heb is het aan een tuin wieden! Maar ja, je moet het toch doen voor onderdak. Gelukkig ging het s'middags hard regenen zodat we het niet meerzo grondig konden doen. Wel aangegeven dat we het niet erg leuk werk vonden, dus hoefden we het ook niet meer te doen.
Tijdens het ramen zemen was ik al heel wat spinnen tegengekomen en dacht eigenlijk dat ik een beetje van mijn fobie af was, totdat.....
Er echt een spin van zeker 10 centimeter doorsnede op mijn muur zat. Heel dik en harig. Toen ben ik dus heel meisjesachtig Lee en Peter gaan halen om hem even te verwijderen. Zeggen ze: "Maar die is helemaal niet gevaarlijk". En ik: "Dat weet ik, maar hij ziet er wel gevaarlijk en HEEL eng uit". Toen hebben ze hem gelukkig weggehaald. En toevallig had ik die nacht ervoor nog gedroomd dat er een harige spin over mijn arm liep. Misschien was het wel ECHT. Daarna een beetje onrustig geslapen...

Dag 5
Vrijdag zijn we in de ochtend een wandeling gaan maken. En ik zeg het nog een keer: "Wat zijn we in Nederland toch verwend met dat vlakke land". We zijn naar de watervallen gelopen en ongeveer 3 uurtjes onderweg geweest. Onderweg hebben we nog met de buurman van Lee staan praten. Een echte farmer. En heel toevallig had hij een aantal jaren geleden een relatie gehad met een Nederlands meisje, die uit Veenendaal kwam. En daar woont Mirjam ook. Maar ze kon die dame niet.

s'Middags hebben we gebagged. Dat is een mengsel van zand, cement, kleurstof en water. Dat moesten we dan uitsmeren over een bankje in het zand en dat kreeg dan een leuke structuur. Een soort verven met relief. Was niet zo zwaar, maar de grootste ergenis van Australie teisterde ons.
Namelijk de vliegen! En niet zomaar vliegen, nee, ze gaan alleen voor je oren, ogen en neus. HELEMAAL GEK wordt je ervan. Gemiddeld zitten er zo'n 50 vliegen op je lijf. Normaal kan je ergens aan wennen, maar hieraan niet.

Die avond kwamen de twee dochters van Peter samen met een vriendin bij ons eten. Was wel gezellig. Een beetje een gespannen sfeertje omdat Lee hun stiefmoeder is, mogen ze haar niet zo. Maar het viel mee allemaal.

Dag 5
Zaterdag hadden we vrij. Vroeg opgestaan, want Lee nam ons mee naar The Wilsons Promontory. Een heel groot natuurpark. Het was helemaal geweldig, heel erg mooi daar. We zijn daar op het strand gaan zitten om te lunchen en later ging ze ons leren hoe we moesten mediteren. Er stond daar een rots in het water en daar moesten we ons op focussen, net of het je familie was, overzees, die je liefde wil sturen. Kon me niet helemaal concentreren, maar het was wel interessant.
Zitten we 20 minuutjes later in de auto, begint ze ineens een beetje duf met haar ogen te knipperen. Ze zei: "Ik had me tijdens het mediteren vergeten af te sluiten voor verkeerde energien. Ik heb vast iets van de rots opgepikt. We gaan even stoppen, zodat ik het kan verwijderen". Zij daar op een boomstam zitten en na 5 minuten kwam ze weer terug. En weet je wat het was??? Een aboriginalstrijder die daar op de rots was gestorven tijdens een slachtpartij en nog niet naar het licht was geleid, dus dat heeft ze effe gedaan. Spannend he, alleen jammer dat ik nooit zoveel van geloof. Ze zei ook nog dat wij op moesten passen om dat we bepaalde getallen hadden in onze geboortedatum en dat wij daar dus ook gevoelig voor kunnen zijn tijdens mediteren. Dus mochten een geest ons lichaam in bezit nemen, dat we dan niet in paniek raken, maar dat we die geest naar het licht moeten sturen. Heel wijs advies.

Die middag hoefden we niet te werken, dus zijn we lekker gaan slapen om onze spannende gebeurtenissen te verwerken.

Dag 6

Mirjam moest op het dak klimmen om de ramen te zemen en ik moest de 16 hordeuren stofzuigen en insmeren met olie. Toen we daarmee klaar waren hebben we nog heel veel onkruid tussen stenen weggehaald. Toen snel douchen en inpakken, want om 16.30 gingen we weg. En Peter zou ons de volgende dag gelijk naar Melbourne rijden, want hij ging zijn moeder ophalen voor de kerst. We gingen naar een soort feest.
Het is een groep vrienden die 4 keer in het jaar een een bepaalde dag vieren en in een kring dansen. Waar ik dus gelijk aan moest denken, was aan heksen en dat we heel de week zo goed te eten kregen was om ons vet te mesten zodat ze ons konden offeren. Ik had s'ochtends al voor de zekerheid afscheid genomen van mijn moeder. Ja, je weet het niet.

Nou, dat was echt een geweldige avond!
Alleen maar superaardige, vriendelijke, grappige en geinteresseerde mensen. Ze vonden het hartstikke leuk dat we waren meegekomen en vroegen van alles over Nederland. Of we nou echt allemaal wiet roken en in de prostitutie zitten. Nee hoor, dat was vorige week toen we met een stel Ieren zaten te kletsen. Ik heb toen maar "ja" gezegd.

En... we hebben zelfs nog meegedaan met de kringdansen. Is nog best moeilijk, hoor. Bij de laatste dans gingen ze allemaal op 1 toon hummen. Toen dacht ik nog heel even: "Ja, nu worden we in de kring gegooid en geofferd". En kon nog maar net mijn lach inhouden. Maar zoals jullie merken heb ik het overleefd en heb een heerlijke avond gehad.

Er was een hele leuke man bij, John, hij woonde daar. Het was eenzelfde soort huis als Lee, ook met heel veel gebouwen en ruimtes. Deze man kon zo gezellig kletsen. Hij kwam officieel uit Engeland en kwam naar Australie om te reizen en is hier toen verpleging gaan studeren. Hij was de eerste mannelijk verpleger van Victoria en nu is hij documantaire-maker. Hij had zijn eigen kamertje waar alle apaaratuur staat. En het leukste daar was, was zijn eigen cinema. Hij is helemaal bezeten van Lord of the Rings en heeft een groot scherm en een DVD speler aangeschaft en zijn vrouw heeft dus gordijntjes gemaakt voor eromheen, net of je echt in de bios zit. (In Australie dan, want daar gaan de gordijnen open als de film begint).
Helemaal trots was hij en beloofde dat als we op tijd opstonden we een stuk van de film konden kijken. Nou, we zaten om 07.00 uur al helemaal klaar om te gaan kijken, maar er was nog niemand op. Maar om een uur of acht konden we kijken. Ik heb besloten dat ik dat later ook wil in mijn huis.

Kortom: ik heb een heerlijke week gehad en neem terug dat ik teleurgesteld was in Australiers. Nou waren het allemaal wel import-aussies, maar toch.

En de totale kosten voor deze week: $32,-. Dat is nou backpacken.

Ik zal een bekentenis moeten doen. Jullie zijn er allemaal van overtuigd dat ik kerst op het strand zal vieren. Nou, ik hoop het, want het ziet er verrot slecht uit hier. Alleen maar regen. Dus als het nu effe doorregend, is het misschien wel droog met kerst.

Alvast fijne kerstdagen!



:: janiet 08:21 [+] ::
...