:: Janita op stap!! ::

:: 2/28/2004 ::

Bent ik weer!

Het zit er al weer bijna op. Nog maar 3 nachtjes en dan is ons Nieuw Zeeland avontuur over. Ik zal het er nog even inwrijven dat het helemaal fanastisch was....
Vooral van de week. Na Cromwell zijn we naar Kaikoura gereden. Dit is een klein plaatsje waar je walvissen kan spotten en met de dolfijnen zwemmen.
Weer eens de fout gemaakt om van te voren niet te boeken, dus geen dolfijnen.
Maar...... We hebben Spermwhales (Potvis) gezien!!!!!!!
Helemaal geweldig. We hadden een tripje geboekt met een boot, die dan walvissen voor ons gaat spotten en er dan naast gaat drijven zodat wij (behalve ik natuurljk) mooie foto's konden maken. Was heel erg indrukwekkend.
Zo indrukwekkend dat Dymph wel 2 rolletjes heeft volgeschoten van de bovenkant van de walvis. Normaal zou je er 1 of 2 walvissen zien, maar wij hadden geluk: WEL VIER!!!
Ik zal nog even uitleggen waarom ze Spermwhale heten (sperma walvis).
De eerste walvisvaarders die ze ontdekten dachten dat de olie in hun voorhoofd sperma was. Wel logisch dat een beest 4 ton sperma in zijn voorhoofd draagt. Niet echt snuggere walvisvaarders dus....

We hebben albatrossen gezien. Die kon ik alleen maar uit de Kleine Zeemeermin, dus dat was ook weer een hele ervaring.
We hebben zeehonden gezien die een octopus aan het verorbereren waren en Hectordolfijnen. Heel schattig.
Dus dat was een heel bijzonder boottripje. Aan te raden.

Omdat de dolfijnen volgeboekt waren, zijn we naar Akaroa gereden. Dit dorpje ligt weer onder Christchurch en is ontdekt door de Fransen. Daardoor doet het erg frans aan, en hebben vele straten een franse naam.

Even tussendoor, we zijn een beetje uitgekookt en gaan dus gewoon uit eten (dat wordt volgende week weer hard werken) maar het eten is hier fantastisch. Het bord dat voorgeschoteld word is al een plaatje.

Maar we werden vandaag dus wakker (zaterdag) en helaas regen en heel veel wind, terwijl het gisteren heerlijk weer was. Dus in het hostel hebben de hele ochtend (pas om 11 uur op) en middag thee gedronken met fudge. Fudge is erg lekker en als sommige mensen in Nederland zich afvragen hoe het smaakt, misschien is er nog wat over, want we hebben wel wat gekocht voor het thuisfront.
Ondertussen ons bikini-tje maar aangetrokken om naar het "dolfijnen-kantoor" te gaan. En wat we al vermoeden, het dolfijnen zwemmen kon helaas niet doorgaan vanwege de sterke wind. Heel erg jammer......
Dus weer een reden om terug te gaan naar Nieuw Zeeland. Omdat ik jullie al verteld had dat het eten hier fantastisch is zijn we van onze "refund" maar heerlijk gaan lunchen.

Dus onthouden:
Sparen voor Nieuw Zeeland, bungy en walvissen. Succes!

Morgen naar Christchurch. Maandag vliegen naar Auckland.
Dinsdag vlieg ik van Auckland naar Sydney. Kom om 16.00 uur aan en pak om 19.00 uur de bus naar Melbourne. Daar kom ik dan om 07.00 uur aan op woensdag. De trein naar Frankston en de bus naar Rosebud. Zodat ik als het goed is donderdag weer kan gaan werken. Is dringend nodig!!!
Ik had weken geleden al naar Brian gebeld of ik daar weer kon werken en het was goed. Waarschijnlijk word het weer werken bij Grazy Lucy, de Japanse appelboerin.

Mirrie en ik hebben ook al een email gestuurd naar een ander hostel in South-Australia, of we daar vanaf 14 maart kunnen werken. Ik moet toch nog wel een beetje wat van Australie zien. Maar de hoofdzaak is, is dat ik het maar naar mijn zin heb.
Australie is toch veel te groot om alles te zien. En dan heb ik ook weer een reden om terug te gaan.

Waarschijnlijk horen jullie weer pas van me als ik in Oz ben. De groeten!
:: janiet 05:41 [+] ::
...

Oeps.....bemoei me 1 keer met de site en ik knal er direct allerlei vreemde vrouwen op!!
Lekker dan.

Ja, Janietje het zou wel prettig zijn als je me niet meer zou willen storen om 04.00uur om te zeggen dat je 134meter naar beneden bent gelazerd. Ik zat net lekker te kaarten en moest het potje stilleggen om de telefoon te pakken.
Maar ik zal als beloofd oefenen op een wat spontanere reactie om 04.00uur.

OK als het goed is...is dit "the real Mirrie", althans op aanwijzingen van haar moeder. Dus dat vertrouw ik dan wel.






:: de koeyer 08:37 [+] ::
...

Ja, dat is wel een hele charmante foto... Gelukkig hebben we de video nog.
En even voor de mensen thuis: Dit is Mirjam niet!

Peet, bedankt.
En sorry (NOT) voor het wakker bellen om 04.00 uur in de ochtend. Was een erg gezellig en wakker gesprek. Heb je nog gewonnen met kaarten?
:: janiet 05:03 [+] ::
...

Daar staan ze dan hoor..... aan de rand van de afgrond met alleen nog een kruidvat-elastiekje om de benen om te voorkomen dat ze in de volgende 'Faces of Death' zitten.

Janita... ik heb je zelden zoooo stoer zien kijken als hier. Jij bent echt nérgens bang voor dat zie je wel op de foto.

Ik heb Daan een mailtje gestuurd met de vraag hoe hij zijn foto album op de site zet. Missschien kom ik dan weer wat verder met het online zetten van alle aussie-foto's.

De groeten maar weer!

Peet













:: de koeyer 10:59 [+] ::
...

Whaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zolang moest je schreeuwen. Op een gegeven moment stopte ik en bleek dat ik nog niet aan het einde van mijn val was. Jongens, Bungyjumpen is helemaal fantastisch. Echt een onbeschrijvelijk gevoel als je naar beneden springt.... Aan de ene kant is het supergaaf en aan de andere kant toch die angst dat je misschien wel een uitzondering bent en te pletter valt.

Je staat daar in een gondeltje, boven de vallei. In de bodem zaten glazen platen, wat toch wel weer behoorlijk je hoogtevrees bevordert. Je voeten worden ingesnoerd en dan op je beurt wachten. Ik was gelukkig als derde van de hele groep. In het begin waren we even met zijn vieren alleen. Dat was wel even lekker. Effe gek doen, beetje schreeuwen en je zenuwen eruit dansen op de muziek.
Dan word je naast de opening in een stoel gezet en vastgemaakt. Er word nog uitgelegd aan welk koordje je moet trekken om je benen te ontkoppelen.
Het leuke van deze sprong is namelijk dat, nadat je uit geslingerd ben, je aan een touwtje trekt en dan zittend omhoog komt. Behalve Mirrie, die vond het leuk om ondersteboven omhoog te komen.

En dan komt het engste.... Je moet naar het plankje schuifelen om te gaan springen. Nog even lachen naar de camera, aftellen, 5, 4, 3, 2, 1 en spring. En ik sprong nog ook!
Had verwacht dat ik daar huilend zou staan en niet durfde, maar je wilt niet voor lul staan, dus spring je "gewoon".

Nee, probeer er weer over na te denken, maar echt niet te beschrijven. Een grote kick!
Dus vanaf nu moeten jullie me beloven dat jullie en voor NZ gaan sparen en die bungyjump gaan doen! Anders word je NOOIT zo stoer als ons.

Heb nog een videoband van de sprong gekocht. Dymph neemt die mee, zodat jullie kunnen zien wat een bikkel ik ben.


:: janiet 05:18 [+] ::
...