:: Janita op stap!! ::

:: 4/28/2004 ::

Nou, hier komt mijn eerste verslag vanuit het zonnige Nederland.
Ik had geen mooier lenteweer kunnen wensen dan dit. Al een paar dagen rond de twintig graden en dat betekent dat ik nog steeds zonder jas en op mijn slippers kan lopen. Dus dat acclimatiseren komt wel goed.

De vlucht.
Het ging allemaal op rolletjes. Het eerste stuk van 9 uur ben ik wakker gebleven. Het plan was om te proberen om te gaan slapen als het nacht was in Nederland. Ik dacht dat dat zou helpen om mijn jetlag te overwinnen. Missie mislukt! Heb er behoorlijk last van.
Tweede stuk duurde 11 uur en als bonus was de video installatie kapot, dus geen film. Dan maar proberen te slapen. Ik zat wel goed want mijn buurman, een Poolse schipper die 7 maanden van huis was geweest, en ik, hadden een lege stoel tussen ons in waardoor je normaal kon eten (niet met je ellebogen tussen je ribben) en ruimte hadden om te slapen (zonder dat je buurman kwijlend op je schouder ligt of in je oor snurkt).
Het mocht helaas niet baten, want twee rijen voor ons zat zo'n schattig jengeljong, die om 02.00 uur al begon.
Vandaar dat ik in mijn 25-urige reis maar vijf uur heb geslapen.

Voor mijn laatste vluchtje van Frankfurt naar Schiphol moest ik echt een belachelijke afstand afleggen. Ik heb zeker 40 minuten moeten lopen om bij mijn gate aan te komen. Omdat ik best moe was en een beetje slofte heb ik zelf blaren gekweekt op dat stuk. Ik loop al maanden op die slippers en nergens last van!

Het laatste stukje zat ik naast een vrouw die vliegangst had. Bij elk minuscuul teken van turbulentie begon ze al te jammeren en haar man vast te grijpen. Vooral toen we gingen landen dacht ik dat ze het zou begeven. Was eigenlijk van plan om keihard te gaan gillen op het moment dat we de grond raakten en schreeuwen: "Oh no, we're gonna DIE!"
Bijna gedaan maar dan zou ik "even more eviler than Skeletor" zijn.

Vrijdag een superontvangst gekregen. Op het vliegveld stond mijn familie te wachten. Moeders natuurlijk tranen met tuiten gehuild, waardoor ik uiteraard ook weer eens begon te snotteren.
Thuis hing er buiten een groot stuk papier met "welkom thuis" voor de ramen, slingers waren opgehangen. Dymphna en Tante Marian hadden de koffie klaar gezet met mijn verzochte slagroomtaart(!!!). En als hoogtepunt lagen er 8 plakken verschillende soorten oude kaas met vers maisbrood voor me klaar.
Helemaal top!
s'Avonds om 21.30 uur kwam Astrid nog op visite. Mijn moeder had begrepen dat ze moest werken en dat ze daarom zo laat was. Om 23.00 uur kon ik mijn ogen niet meer openhouden en zei dat ik naar bed ging. Toen pas hoorde ik dat ze zo laat was omdat ze was wezen winkelen!!!!!
Mijn reactie: "Oooo, dus dat was belangrijker dan mijn jetlag?!"
Was niet echt boos. Toch lief dat ze langs was geweest.

Om 23.00 uur gaan slapen na een uur of 48. Je denkt dat je fijn uit zal slapen na zo'n lange tijd....
Ja, jammer joh, om 07.30 uur stond ik bij mijn moeder aan bed te vervelen, die pas om 02.30 uur was gaan slapen en dat graag nog even wilde voortzetten.
Dan maar naar je eigen kamer. Na 12 maanden had ik eindelijk een eigen kamer(voor Australie heb ik mijn zusje 6 maanden in huis gehad). En dat was een van de dingen waar je het meeste naar uitkeek.
Ja en dan zit je daar. Klaarwakker en verveeld.
Dan maar tv kijken. Ook 6 maanden bijna niet gedaan, met uitzondering van de Simpsons, en dat was helaas nog even saai als eerst.

Die dag Vincent op visite gehad en daarna Janneke, die ik als mijn Australie foto's heb laten zien. En s'avonds lekker gaan stappen. Veel te veel gedronken en veel te laat thuis, om 04.00 uur.
Om 09.30 uur gng de telefoon en ik was natuurlijk weer klaarwakker. Verdomde jetlag!
Die avond bij Vince wezen eten en film kijken. Whalerider, was erg goed en heel mooi.
Om 22.00 uur naar huis gegaan en toen was ik op. Wist niet wat ik met mezelf aanmoest, dus dan maar effe flink janken. Knap ik altijd van op.
Ik was nog steeds niet moe en heb toen samen met Junior Finding Nemo gekeken. Echt een super film. Vooral de Australische accentjes, daar knapte ik helemaal van op. En ik heb hem de volgende ochtend nog een keer gekeken met mijn moeder.

Maandag heb ik een relaxdag voor mezelf ingelast. Mijn moeder deed mee en we hebben heel de dag in de tuin een boek gelezen. Heerlijk!

Nou, dit was het voorlopig. Het gaat me goed af allemaal. Ik moet wel wennen aan zoveel bekende mensen om me heen. In Oz kon je lekker anoniem zijn.
Ook hoop ik dat ik snel over die jetlag kom, want ik krijg zo een beetje slaapgebrek en volgende week moet ik weer werken.
Maar... ik hou jullie op de hoogte.
:: janiet 13:55 [+] ::
...